Sunday, 9 December 2012

Blind Mole Rat - പരിണാമത്തിന്റെ അനിഷേധ്യമായ തെളിവ്

തുരപ്പന്‍ എലികളുടെ വര്‍ഗത്തില്‍ പെട്ടൊരു ജീവിയാണ് Blind Mole Rat. ഭൂമിയ്ക്ക് അടിയിലെ വെളിച്ചം കടന്നു ചെല്ലാത്ത സ്ഥല സാഹചര്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചു പരിണാമം സംഭവിച്ച ഒരു ജീവിവര്‍ഗമാണിത്. കണ്ണുണ്ടെങ്കിലും കാഴ്ചശക്തി തീരെയില്ലാത്ത ഈ എലികളുടെ താമസം മണ്ണിനടിയില്‍ ആണു. കൂടാതെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് മേലെ ഒരു ചര്‍മ്മം വന്നു മൂടിയ നിലയില്‍ കാണപ്പെടുന്നു.ഇവറ്റകളുടെ കാലുകള്‍ ചെറുതും വണ്ണം കുറഞ്ഞതുമാണ്. മുന്നിലേക്കും പിന്നിലേക്കും ഒരേപോലെ വേഗത്തില്‍ സഞ്ചരിക്കാന്‍ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. നല്ല ഘ്രാണ ശക്തിയുള്ള ഈ എലി വര്‍ഗം പരിണാമ പ്രക്രിയയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു കണ്ണിയാണ്. Molecular Evidences പ്രകാരം 2.5 കോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് കാഴ്ച്ചശക്തിയുള്ള Rodents - ല്‍ (സസ്തനികളിലെ കരണ്ടു തിന്നുന്ന ഒരു വിഭാഗം) നിന്നുമാണ് Blind Mole Rat കള്‍ ഉണ്ടായതെന്ന് ശാസ്ത്രലോകം വിലയിരുത്തുന്നു. കിഴക്കന്‍ മെഡിറ്ററെനിയന്‍ പ്രദേശങ്ങളിലും Black Sea ഭാഗങ്ങളിലുമാണ് ഇവയെ കണ്ടു വരുന്നത്. ഉന്തി നില്‍ക്കുന്ന പല്ലുകളും നീളം കുറഞ്ഞ കൈകാലുകളും ഈ എലികളുടെ ചെവി പുറമേക്കു കാണാവുന്നതല്ല. പല്ലുകള്‍ മൂര്‍ച്ചയേറിയതിനാല്‍ മണ്ണില്‍ കുഴിക്കാന്‍ ഉപകരിക്കുന്നു. കണ്ണുണ്ടായിട്ടും കാഴ്ചയില്ലാത്ത ഈ ജീവി വര്‍ഗം മ്യൂട്ടേഷന്‍റെ പ്രകടമായ ഉദാഹരമായി കരുതപ്പെടുന്നു. ജീവിതത്തിന്‍റെ സിംഹഭാഗവും മണ്ണിനടിയിലാണ് ഈ എലിവര്‍ഗം കഴിയുന്നത്‌. മണ്ണിനടിയിലുള്ള വാസത്തില്‍ കാഴ്ചയേക്കാള്‍ ഏറെ മണത്തിനും കുറുകിയ കൈകാലുകള്‍ക്കുമാണ് പ്രാധാന്യം. നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ ഈ ഒരു പരിതസ്ഥിതിയ്ക്കു അനുകൂലമായ ജനിതക മാറ്റം  Blind Mole Rat ല്‍ സംഭവിക്കുകയായിരുന്നു. മ്യൂട്ടേഷന്‍ വഴി കാഴ്ചയും കണ്ണുകളും ഈ ജീവികളില്‍ അപ്രസക്തമായി തീര്‍ന്നു. ക്രമേണ കണ്ണുകള്‍ക്ക് മേലെ ഒരു ചര്‍മ്മം വന്നു മൂടുകയും ചെയ്തു. 

ആയുസ്സിന്‍റെ പുസ്തകം - സി വി ബാലകൃഷ്ണന്‍ 

                  പെരുമ്പടവത്തിന്‍റെ ഒരു സങ്കീര്‍ത്തനം പോലെ, അഥവാ ബെന്യാമിന്‍റെ ആടുജീവിതം പോലെ എന്‍റെ മനസ്സിനെ മദിച്ച നോവല്‍. യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതം എന്താണോ അതു അതേപടി പകര്‍ത്തി വച്ചിരിക്കുകയാണ് ഇവിടെ. ആത്മാവിന്‍റെ നൊമ്പരങ്ങളും മാനസിക സംഘര്‍ഷങ്ങളും അണുവിട വ്യതിയാനമില്ലാതെ ആവിഷ്ക്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിശയോക്തി ഒട്ടും തന്നെ ഇല്ലാതെ പറയട്ടെ, ഒരു തീവ്രമായ കവിത പോലെയാണ് ഈ പുസ്തകം എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. ഈ പുസ്തകം നമ്മെ അവാച്യമായ മറ്റൊരു ലോകത്ത് എത്തിക്കുന്നു. നമ്മുടെയെല്ലാം കണക്കു കൂട്ടലുകള്‍ക്ക് അപ്പുറമാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതം എന്ന് നമ്മോട് വിളിച്ചു പറയുന്നു. സാമുവല്‍സാറും യാക്കോബും ഇത് മാത്രമാണ് നമ്മോടു പറയുന്നത്. നൂറുശതമാനം ദൈവവിശ്വാസി ആയിരുന്നിട്ടും സ്വന്തം മകളെയും ഭര്‍ത്താവിനെയും നഷ്ടപ്പെട്ടു ഉത്തരംകിട്ടാത്ത ചോദ്യചിഹ്നമായി റോസമ്മ.. ചിലരുടെ ജീവിതം അങ്ങനെയാണ്. ദുഖിക്കാന്‍ വേണ്ടിമാത്രം… ഹോ.. തികച്ചും ക്ഷണികമായ മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്‍റെ പൊള്ളിക്കുന്ന നേര്‍കാഴ്ച...!!!
                  മനുഷ്യര്‍ ആരും വികാരങ്ങള്‍ക്കും വിചാരങ്ങള്‍ക്കും അതീതരല്ല. പള്ളിയിലെ അച്ഛനായ മാത്യു ഇതാണ് നമുക്ക് മുന്നില്‍ വരച്ചു കാട്ടുന്നത്. നഷ്ടസ്വര്‍ഗങ്ങളെയോര്‍ത്തു വിലപിച്ചു ജീവിതം തള്ളിനീക്കുന്ന യാക്കോബ് നമ്മളില്‍ ഒരാള്‍ തന്നെയാണ്. പുലരിയില്‍ ജനലിലൂടെ ആര്‍ദ്രമായി വെളിച്ചം കടന്നുവരുന്നത് പോലെയാണ് യോഹന്നാന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ റാഹേല്‍ കടന്നു വന്നത്. പക്ഷെ വിധി യോഹന്നാനെ വീണ്ടും തനിച്ചാക്കുന്നു. പിന്നീട് സാറ യോഹന്നാന്‍റെ മനസ്സിനെ ഒരു പാലാഴി കണക്കെ നിറച്ചു. ഏഴു വര്‍ണങ്ങളും ഈണം മീട്ടുന്ന മഴവില്ലിന്റെ സംഗീതമായാണ് സാറ യോഹന്നാനു അനുഭവപ്പെട്ടത് .
                  നേര്‍ത്തൊരു മഞ്ഞിന്‍ മറയ്ക്കപ്പുറത്തു ഒരു കൂട്ടം ഗ്രാമങ്ങള്‍. ഇഞ്ചിയും മഞ്ഞളും മരച്ചീനിയും ഏലവും റബറും ഒക്കെയുള്ള ചെരിവുകള്‍. ഇടകലരുകയും ഇഴ പിരിയുകയും ചെയ്യുന്ന നാട്ടുപാതകള്‍. കാടുകള്‍ താണ്ടിയെത്തുന്ന പുഴകള്‍. മഞ്ഞിലും മഴയിലും പാടെ മറയുകയും വെയിലില്‍ പതുക്കെപ്പതുക്കെ തെളിയുകയും ചെയ്യുന്ന കടും പച്ചയായ കുന്നുകള്‍. വെള്ളമുയലുകള്‍ പതുങ്ങിയിരിക്കുന്ന പടര്‍പ്പുകള്‍. പള്ളികളില്‍ നിന്നുള്ള മണിനാദങ്ങള്‍.. ഹോ!!! എത്ര സമുജ്ജലമാണെന്നോ ആ കാഴ്ചകള്‍.. ഗ്രാമഭംഗി നേരിട്ട് ആസ്വദിക്കാന്‍ ഒരവസരമാണീ പുസ്തകം..!!
                 വളരെ ആകസ്മികമായി തോമായുടെ ഹൃദയവും സാറായോടുള്ള പ്രണയത്താല്‍ പരവശനാവുന്നു. അവളോടൊപ്പം കൈ പിടിക്കാന്‍, അവളുടേത്‌ ആയിത്തീരാന്‍, അവളുടെ നേര്‍പകുതി പകുത്തെടുക്കാന്‍, അവളില്‍ അലിയാന്‍ അയാള്‍ദാഹിച്ചു. ഇരുളില്‍ സമയം ഏകാന്തതയെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നത് പോലെ അയാളും അയാളുടെ ചിന്തകളും സ്വപ്നങ്ങളില്‍ സാറയ്ക്ക് വിരുന്നൊരുക്കി. പക്ഷെ എല്ലാം വെറുതെയായിരുന്നെന്നു അറിഞ്ഞ നിമിഷം അയാളുടെ ആത്മാവ് തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു. കിനാവിന്‍റെ അമാവാസി രാവില്‍ അയാളുടെ ജന്മം പാഴായിപ്പോവുന്നത്പോലെ തോന്നി അയാള്‍ക്ക്‌. ആകാശവും തന്‍റെ ജീവിതവും ഇരുള്‍ മൂടിയതായി അയാള്‍ കണ്ടു. തോമായുടെ മനസ്സില്‍ പീലി വിടര്‍ത്തി നിന്നാടിയ സ്വപ്നമയൂഖങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നടിഞ്ഞത് ഒറ്റയടിക്കായിരുന്നു. തകര്‍ത്തത് സ്വന്തം മകനും. ഒടുവില്‍ വികാരത്തിന്‍റെയും വൈരാഗ്യത്തിന്‍റെയും ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെ തോമാ സാറയുടെ കഴുത്തിനു നേരെ കൈനീട്ടി.
പിന്നീടു സാറ ആരെയും കണ്ടില്ല… ആരും വിളിച്ചത് കേട്ടതുമില്ല...
അവളുടെ ഇടതു വായ്ക്കോണിലൂടെ ചോര ഒഴുകിയിരുന്നു ....!!
                   ഇത് മുഴുവനും വായിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ രക്തം പോലും മരവിച്ചു പോവും.. എല്ലാ അര്‍ത്ഥത്തിലും ഹൃദയം കൊണ്ടെഴുതിയ ഒരു കവിതയാണീ പുസ്തകം.. പ്രണയത്തിന്‍റെയും, പകയുടെയും, വികാരവായ്പിന്‍റെയും ഒരു മഹാസാഗരം.. ഏകാന്തതയെ പ്രണയിക്കുന്നവര്‍ക്കായി ഞാന്‍ ഈ റിവ്യു സമര്‍പ്പിക്കുന്നു..

രാധേയനായ കര്‍ണ്ണന്‍.

മഹാഭാരതത്തിലെ യഥാര്‍ത്ഥ നായകന്‍ കര്‍ണ്ണന്‍ ആണ്. പാണ്ഡവ ശകുനിയായ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍റെ കള്ളത്തരവും ചതിയും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, കര്‍ണ്ണന്‍ നിഷ്പ്രയാസം അര്‍ജുനനെയും കൂട്ടരെയും തോല്പിക്കുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം തികഞ്ഞ യോദ്ധാവും ദയാശീലനും ആയിരുന്നു. വിശ്വൈകധനുര്‍ദ്ധരനായ ആ മഹാനുഭാവന്‍ പകച്ചു നിന്നത് പാണ്ഡവരുടെ അവഹേളനത്തിനു മുന്‍പില്‍ മാത്രം. രാജാവിനോടല്ലാതെ അര്‍ജ്ജുനന്‍ യുദ്ധം ചെയ്യില്ലെന്ന് വന്നപ്പോള്‍, കര്‍ണ്ണനെ അംഗരാജാവായി വാഴിച്ച ദുര്യോധനന്‍റെ സൌഹൃദത്തിനു മുന്നിലും കര്‍ണ്ണന്‍ അശക്തനായി. അര്‍ജുനനേക്കാള്‍ കഴിവും ശരവേഗവുമുള്ള കര്‍ണ്ണനെ ജാതി പറഞ്ഞും പുലഭ്യം പറഞ്ഞും അപഹാസ്യനാക്കുന്നതില്‍ പാണ്ഡവര്‍ മിടുക്ക് കാട്ടി. പാഞ്ചാല രാജധാനിയിലെ സ്വയംവര വേദിയില്‍ വച്ച് ദ്രൌപതിയും കര്‍ണ്ണനെ നികൃഷ്ട ജീവി എന്നോണം നാണം കെടുത്തി. കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തില്‍ അവസരങ്ങള്‍ ഒരുപാട് വന്നു ചേര്‍ന്നിട്ടും യുധിഷ്ഠിരനെയും, ഭീമനെയും, നകുല സഹദേവന്‍മാരെയും സുവര്‍ണ്ണശോഭയുള്ള ആ സിംഹകായന്‍ വധിച്ചില്ല. ഫലത്തില്‍ കര്‍ണ്ണന്‍റെ പിച്ചയാണ് അവരുടെ ശിഷ്ട ജീവിതം. ദാനാര്‍ത്ഥിയായ വിപ്രന് വേണ്ടി ജീവന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ എന്തും ദാനം ചെയ്യുന്ന ആ മഹാപ്രതിഭയെ അര്‍ജുനനു വധിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ലെന്ന് മനസിലാക്കിയ ഇന്ദ്രന്‍ തന്ത്രപൂര്‍വ്വം കരുക്കള്‍ നീക്കി. കര്‍ണ്ണനെ അവധ്യനാക്കുന്ന കവച കുണ്ഡലങ്ങള്‍ ഇരന്നു വാങ്ങിയാണ് അര്‍ജുനന്‍റെ ജീവന്‍ കുരുക്ഷേത്ര ഭൂവില്‍ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്‌.. ആയതിനാല്‍ അതിന്‍റെ എല്ലാ ദുഷ്കീര്‍ത്തിയും അര്‍ജുനനുള്ളതാണ്. ഉഗ്രമായൊരു കര്‍ണ്ണ വിശിഖമേറ്റ് തേര്‍ത്തട്ടില്‍ മോഹാലാസ്യപ്പെട്ടു വീണ അര്‍ജുനനെ യുദ്ധധര്‍മ്മങ്ങള്‍ മറികടന്നു അനായാസേന കര്‍ണ്ണനു വധിക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷെ ആ സമയം യുദ്ധഭൂവില്‍ പുതഞ്ഞു പോയ തേര്‍ ചക്രം ഉയര്‍ത്താനാണ് അദ്ദേഹം വിനിയോഗിച്ചത്. ആലസ്യത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ന്ന അര്‍ജുനന്‍, കയ്യില്‍ ധനുസ്സേന്തിയ കര്‍ണ്ണനെ വധിക്കുന്നത് അപ്രാപ്യം എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മനസിലാക്കി. തുടര്‍ന്ന് കൃഷ്ണന്‍റെ ഉപദേശാര്‍ത്ഥം രഥചക്രം ഉയര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന കര്‍ണ്ണനെ യുദ്ധധര്‍മ്മങ്ങള്‍ കാറ്റില്‍പ്പറത്തിയാണ് അര്‍ജുനന്‍ വധിച്ചത്.